ผลงาน
ไม่ใช่ตัวอย่างไว้โชว์ แต่เป็นระบบคลังสินค้าที่บริษัทหนึ่งใช้งานจริงทุกวัน
ทุกหมายเลขซีเรียล ตั้งแต่รับเข้าจนถูกใช้ไป ตามหาได้เสมอว่าอยู่ที่ไหน
ในงานซ่อมบำรุงกล้องวงจรปิด อะไหล่สำรองวางอยู่ในคลังของลูกค้า ของเสียต้องติดตามประกัน ทุกเดือนต้องเรียกเก็บเงินจากลูกค้าตามวันที่งานเสร็จ — แต่ก่อนทั้งหมดพึ่งพาไฟล์ Excel ทีละเล่ม,กระทบยอดทีละรายการมาหลายปี, ผิดไปเพียงช่องเดียวก็คือเงินที่เก็บไม่ได้ไปหนึ่งรายการ
เมื่อมาถึงมือฉัน เราก็คิดใหม่ทั้งกระบวนการ: สแกนก็รับเข้าคลังได้ทันที สต็อกฝากคลังก็นับได้ชัดเจน สิ้นเดือนก็เดินตามขั้นตอนต่อเนื่องจนจบ,ไม่ซ้ำ ไม่หาย ไม่ตกหล่น.
ทุกวันนี้ระบบทำงานอยู่ทุกวัน และในวันสิ้นเดือน ฉันก็อยู่ข้าง ๆ ช่วยปิดบัญชีไปด้วยกัน

สแกนซีเรียลด้วยกล้องมือถือ รับเข้า โอนคลัง ส่งคืน ทำต่อเนื่องได้ในคราวเดียว ทุกซีเรียลมีบันทึกความเป็นมาครบถ้วน

อะไหล่สำรองที่วางไว้ในคลังของลูกค้าก็ยังเป็นของเรา: จำนวนที่ใช้ได้ = สต็อกของเอง + สต็อกฝากคลัง ใกล้หมดเมื่อไรจะเตือนล่วงหน้า

นำเข้ารายการ → สร้างใบเอกสาร → ทดลองคำนวณยอด → ใบเรียกเก็บเงิน → สร้างชุดงาน → ปิดบัญชี เจ็ดขั้นตอนเดินตามลำดับ ตรวจดูทุกขั้นก่อนกดเสมอ

เดือนที่ปิดบัญชีแล้วถูกล็อกไว้สามชั้น แก้ไม่ได้ ลบก็ไม่ได้ ส่วนของในประกันและสินค้าใหม่ที่ชำรุดจะถูกระบุว่าไม่ต้องเรียกเก็บโดยอัตโนมัติ

กรอกซีเรียลก็รู้ทันทีว่ายังอยู่ในประกันไหม มาจากล็อตไหน เปลี่ยนมาแล้วกี่ครั้ง ของชำรุดก็ติดตามได้จนได้ของคืนกลับมา

“รุ่นนี้ยังเหลืออีกกี่ชิ้น?” ถามได้เลย โมเดลที่รันอยู่ในเครื่องจะค้นฐานข้อมูลแล้วตอบให้ ข้อมูลไม่ออกไปไหน



ภาพทั้งหมดเป็นภาพหน้าจอจากระบบจริง ส่วนลูกค้า ผู้ติดต่อ ซีเรียล จำนวนเงิน และสถานที่ ได้แทนที่ด้วยข้อมูลตัวอย่างแล้ว